OCHTENDJE CAMARGUE

Ook dit jaar tijdens ons verblijf in de Alpilles hadden we het schitterende gebied de Camargue op het lijstje staan. Nu zaten we er nog iets dichter bij dan afgelopen jaar, het was nu ongeveer een 30 minuten rijden. Afgelopen jaar was het toch achteraf veel te warm om daar de gehele dag rond te rijden, dus hadden we nu besloten om er een ochtendje van te maken. Het weer zag er wederom goed uit en we vertrokken ook zeer vroeg om daar zoveel mogelijk tijd in de koele ochtend door te brengen. Met eerste ochtend gloren waren kwamen we aanrijden in het gebied. De eerste vogels lieten zich al zien en horen. Overal zagen we Boerenzwaluwen bezig met hun nestbouw door modder er voor te verzamelen bij dicht vochtige klei, zand stukjes. Ook de eerste Koereigers en Bijeneters waren al te zien. Bij een gemaaid graanveldje zagen we een Vos struinen door het veld opzoek naar lekkere hapjes.

Een Vos opzoek naar lekkere hapjes in het veld.


Terwijl wij naar de Vos zitten te kijken zien we ook diverse Grauwe Gorzen en Graszangers die uitbundig zitten te zingen. Op soms een paar meter naast de auto kunnen we ze al bewonderen.
Na van alle foto's gemaakt te hebben zijn we verder gereden.

Graszanger.

Graszanger.


Na nog geen paar honderd meter gereden te hebben zagen we weer iets gaafs lopen in een grasveldje.
Voor deze vogel zijn we al eerder opzoek geweest, en hem we hem toen ook gevonden. Toen zaten ze ver weg maar nu zat deze gave soort heel dicht bij. De Griel liep lekker te scharrelen door het gras, tegelijk hoorde we een Grielen roep van de andere zijde van de weg vandaan komen maar deze konden we niet vinden. Heerlijk genieten van zo'n gave vogelsoort. We namen uitgebreid de tijd om deze op de foto te krijgen.

Griel.

Griel.


Na deze geweldige vogel gefotografeerd te hebben hoefde we niet lang door te rijden voordat we de volgende soort zagen zitten. Net als afgelopen jaar zagen we hem op een paaltje zitten, deze Iberische kwikstaart is een ondersoort van de Gele kwikstaart. Maar ondersoort of niet het blijven mooie vogels.

Iberische Kwikstaart.


Iets verder op begon een moeras gedeelte waar een paar vogelaars al stonden te fotograferen. Met wat gebrekkig frans begrepen we dat ze Purperreigers hadden gefotografeerd. We parkeerde de auto iets verder en gingen zelf opzoek. Al gauw zagen we er diverse vliegen. Ook diverse Grote Karekieten en Kleine Karekieten waren druk aan het zingen. Ook vele Witwangsterns, Zwarte Ibissen, Zilverreigers, een Hop en een overvliegende Kwak waren van de partij.

Kwak.

Grote Karekiet.


Na al dit moois besloten we verder te gaan rijden gezien dat het ook steeds warmer werd. Op een andere stuk kwamen we onderweg nog wat Bijeneters tegen met ook al gave bijvangst een Beverrat die zich lekker zat te poetsen. Beverratten zijn hier een plaag en je ziet ze bijna overal waar water is. Voor ons is het wel gaaf om ze te zien , maar eigenlijk is deze knager zeer schadelijk voor het gebied.

Bijeneter.

Beverrat.


Op nog geen 10 meter verder zat een Kuifleeuwerik lekker te zingen , maar uit uitzicht werd bemoeilijkt door een hekwerk. Toch gelukkig nog een plaatje van weten te maken.

Kuifleeuwerik.


Vanuit hier zijn we naar onze laatste locatie punt gegaan. Op dit punt hadden we afgelopen heel veel mooie Vorkstaartplevieren gezien en gefotografeerd. Nu we weer hier waren wilde we toch nog maal proberen of we hier foto's van konden maken. Deze schitterende soort kom je niet dagelijks tegen. Bij de plek aangekomen zagen we ze al vliegen. Ze boeren waren bezig op hun akkers waar de Vorkstaartplevieren van profiteren. We namen plaats en konden al vrij snel de eerste gave foto's maken. Met ruim 21 getelde vogels en ruim een paar honderd foto's moesten we toch na ruim een half hier geweest te zijn terug naar ons huisje. Ook de warmte begon zeer hoog op te lopen wat ook niet goed is om foto's te maken. Opnieuw weer een succes volle Camargue dagje.

Vorkstaartplevier.

Vorkstaartplevieren.

Vorkstaartplevier.

Vorkstaartplevier.

Vorkstaartplevier.

RESERVE NATURELLE DES COUSSOULS DE CRAU

Tijdens onze vakantie in zuid Frankrijk stond ook het schitterende gebied de Crau op het programma.
Eerst zijn we naar Saint-Martin de Crau gereden om bij het ecomusee de la Crau toegang kaartjes te halen om het speciale gebied in te mogen. Tevens betaal je ook voor het behoud en onderhoud van het gebied. Dit gebied heeft veel historie en natuurschoon.  Het is namelijk een oude rivierarm de Durance die nu anders loopt. Ook heeft het gebied veel betekenis gehad in de tweede wereld oorlog om een invasie tegen te gaan. Maar nu is het speciale kiezelgebied aan de natuur overleverd en wordt wel begraasd door schapen. De Merino schapen lopen in verschillende grote kuddes van meer als honderd stuks door het gehele gebied om de vegetatie kort te houden. Dit niet alleen voor het kaal houden ,maar ook voor de vele flora en fauna die het gebied rijk is. Onder andere vele soorten speciale vogels doen het heel goed in het gebied. Het gebied staat bekend om zijn mooi kolonie Kleine Torenvalken maar ook de Kleine Trappen, Grielen, Kalanderleeuweriken , Kortteenleeuweriken, Kuifleeuweriken en vele andere soorten. Overal waar je kijk en luister is er wat moois. Bij aankomst met het eerste licht was het aanzicht van het gebied een plaatje.

Het opkomende zonnetje Crau.

Bij het volgen van het aangegeven wandelpad door het gebied kwamen we diverse Kortteenleeuweriken tegen die zich mooi lieten zien en fotograferen. Maar een soort waar we echt op gehoopt hadden deed zich ook voor , de Griel. Eerst zagen we er eentje ver weg, maar met wat verder lopen zagen we er diverse. Ook het geluid was gaaf om te horen, ze bleven op aardige afstand maar met de scoop was het zeer goed te zien.

Kortteenleeuwerik tussen de dauw druppels.

Koppeltje Grielen in hun broed locatie.

Kortteenleeuwerik.
Net nadat we dit moois hebben gezien, zag ik in de verte een Wild Zwijn lopen. Dit zwijn was ver weg maar kwam steeds dichter bij. Hij had ons niet geroken en gezien. Was best even spannend wat deze grote beer ging doen, maar zwijnen zijn banger voor jou dan jij voor hun.  Hij naderde tot binnen de 40 meter en je kon hem goed ruiken.  Net toen de wind wat draaide rook die onze lucht en ging er als een speer van door. Wat een bizare waarneming en dat op een kiezelvlakte zonder schuil hut en bescherming.

Wild Zwijn mannetje.

Wild Zwijn mannetje.
Na deze bizare ontmoeting zijn we verder gelopen naar de Kleine Torenvalken kolonie waar je in een observatiehut kan kijken.
We zagen diverse Kleine Torenvalken vliegen , vanuit de hut zagen we met de scoop nog diverse andere Grielen en twee Kleine Trappen. Helaas deze zaten te ver weg voor ook maar een bewijsplaatje.

Kleine Torenvalk mannetje.
Vanuit deze hut zijn we weer terug gelopen richting de parkeerplaats. Onderweg zagen we nog diverse Zwarte Wouwen , Bijeneters en een Tapuit. Vlak bij de parkeerplaats zagen we nog twee gave Roodstuitzwaluwen vliegen. Deze soort komt hier in zeer kleine aantallen voor en is daarom ook zeldzaam voor deze streek.

Roodstuitzwaluw.

Roodstuitzwaluw.
In de omliggende struiken en vlaktes kwamen we nog een aantal soorten tegen die graag op de foto wilde. Sommige kwamen wel heel dicht bij overvliegen.

 Zwarte Wouw.

Scharrelaar.

Scharrelaar met tegen en prooi als duizendpoot.

Zwarte Wouw.

Orpheusspotvogel.

Staartloze Nachtengaal.

Zwarte Wouw.
Maar niet alleen de vogels waren op de foto gezet maar ook diverse andere dieren uit het gebied . Een Grijze Eekhoorn zat lekker te knabbelen in een boomstam, maar natuurlijk staat het Merino schaap vol in de spotlicht. Je kan het gebied niet verlaten zonder het bekende Merino schaap gezien te hebben.

Grijze Eekhoorn.

Merino schapen met Bok.

Lekker kaal geschoren.

Natuurlijk zie je ook hier weer Koereigers tussen het vee lopen opzoek naar insekten en muizen.
Na dit gave gebied hebben we ook een klein bezoekje gebracht aan een rijstveld vlak bij het naast gelegen moeras gebied , daar zagen we tientallen Lachsterns foerageren, waarschijnlijk hadden ze daar nabij ook een broed locatie gezien dat ze met hun voedsel stukje verder vlogen om het af te geven. Afgelopen jaar waren hadden we ze ook gezien maar nu zagen we er vele en konden ze nu goed fotograferen.

Lachstern.

Lachstern.

Na dit moois was het weer tijd om terug te gaan naar ons huisje bij Paradou. Wat een dag was dit , zoveel moois en zulke gave soorten. Een top dag.

PATRIJZEN IN DE WOLVENPOLDER

Al geruime tijd laten diverse schuwe vogels zich zien op de akkers langs het gebied de Wolvenpolder. Geweldig om ze te zien scharrelen door de lage vegetatie van de akkerranden, waar ze zich thuis voelen. Deze vogelsoort is steeds meer aan het afnemen in aantallen in Nederland en geheel Europa. Hier in onze polders zitten gelukkig nog diverse paartjes die elk jaar met succes jongen hebben. Maar ook hier gaat het slecht met deze soort, de Patrijzen verliezen terrein en hun voedsel. Maar gelukkig is er steeds meer een omkeer te zien, om deze schitterende soort te beschermen en hun leefomgeving te verbeteren. Deze vogelsoort hoort bij de akkercultuur maar dan met mooie bloemen en kruidenranden waar ze graag in verblijven. Je ziet gelukkig steeds meer akkerranden die vol gezet worden met speciale bloemen en kruiden mixen om zo de biodiversiteit te vergroten en een natuurlijk evenwicht terug te krijgen. Vele soorten vogels houden van deze speciale randen, zomers en winters ziet het er zwart van de soorten en aantallen die zich te goed doen op al het lekkers wat de randen te bieden hebben.  Ook in de gemeente Nissewaard zie je steeds meer bloemen en kruiden verschijnen. Gelukkig, want ook onze Patrijzen hebben het hard nodig.

Patrijzen man en vrouw, Perdix perdix, Partridge.

HET MOOIS VAN DE WOLVENPOLDER

Iedere keer weer als je het mooie natuur gebied de Wolvenpolder betreed dan krijg je een bijzonder gevoel door je lichaam. Zoveel moois is hier te zien en te horen.
Een klein overzicht van diverse soorten vogels uit het gebied.

Een Tureluur die lekker aan het foerageren is vlak voor de kijk hut.

Fuut.

Slobeend man.

Slobeend vrouw.

Witte Kwikstaartjes.

Spreeuw.