Blauwstaart

Blauwstaart
Posts tonen met het label Bergfluiter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bergfluiter. Alle posts tonen

donderdag 25 juli 2019

BIJENETERS IN HET NATUURPARK PFYN- FINGES



Deze morgen zijn we in alle vroegte vertrokken naar een riet moeras gebied in de omgeving van Agarne. Opnieuw was het een schitterende dag , een strak blauwe lucht en al behoorlijk warm.
Hoe dichter we beneden in de vallei naderde hoe warmer het werd, gelukkig hebben we airco in de auto. Onze rit naar het gebied verliep voorspoedig. Vlak bij het natuurpark Pfyn-finges zagen we een groepje met Bijeneters vliegen langs een rivier beding.  Het natuurpark is al een oud park met vele bijzondere flora en fauna.  Eenmaal bij de locatie aangekomen te zijn zagen we al gelijk Bijeneters vliegen, een teken dat we op het juiste adres zijn.  Overal waar je keek zag je ze vliegen of hoorde je ze roepen. Deze soort verwacht je niet in de alpen maar toch zijn er diverse plekken waar je deze soort kan zien. Het riet moeras gebied heeft verschillende plekken waar je kan staan of zitten, zo is er een zeer grote perfecte kijkscherm waar je precies op de Bijeneter kolonie kijkt, overal staan dikke stokken voor de vogels om op te zitten. Je kan hier echt perfecte foto's maken mits de omstandigheden goed zijn. Maar ook iets verder op is er een zeer gave kijkhut met de benodigde informatie van het natuurpark, deze kijkhut kijkt precies over het moeras gedeelte met een lage zit, ook perfect om heerlijk wat tijd in te vertoeven. Ondanks deze schitterende voorzieningen van natuurpark Pfyn-finges was het vandaag extreem warm, te warm zelfs. De ruim 36 graden was voor ons te heet maar ook voor de hond was het niet lang vol te houden.  Gelukkig waren we goed voorbereid op warmte en hadden veel water en eten bij ons. Maar over deze locatie zijn er alleen maar plus punten, wat een schitterend natuur stuk. Met de tientallen Bijeneters die over al heen en weer vlogen met voedsel waren ook andere soorten vogels te zien en te horen. Zo konden we een Grote Karekiet, Draaihals, Hop, Nachtegaal, Woudaapje, Ringmus , Bergfluiter, Witgatje en diverse andere bij schrijven.
Een aantal van de vele Bijeneters / European Bee eater / Merops apiaster



Bijeneter / European Bee eater / Merops apiaster.

Bergfluiter / Western Bonelli's Warbler / Phylloscopus sibilatrix

Bergfluiter.

Maar het moeras gebied staat ook best wel bekend om zijn leuke soorten libellen, vlinders en reptielen en amfibieen. Een stukje verder op konden we een wandel paadje in lopen waar we dichter in het moeras gebied konden staan. Maar ook hier was het te warm. We zagen hier wel een gave Ringslang zwemmen en we konden diverse libellen soorten op naam brengen waaronder een Kempense Heidelibel, Blauwe breedscheenjuffer, Vuurlibel en Taigalibel.
Blauwe Breedscheenjuffer /

Vuurlibel /

Kempense Heidelibel /

Door de extreme hitte hielden we het hier gauw voor gezien, het was echt te warm om nog langer te blijven. Jammer we hadden graag nog meer tijd hier door willen brengen, maar ook de foto's die we maakte waren door de warmte niet echt scherp meer.  We vertrokken over de snelweg terug naar de camping, onderweg liep te temperatuur zelfs op tot 38 graden, dat is ongekend voor de alpen. Hopend dat we bij de camping wat koelere lucht hebben. Na enige tijd door de warmte gereden te hebben kwamen we aan bij de camping, het was een heel stuk koeler dan beneden in de vallei.
Niet veel later begon het te betrekken en er kwam een flinke bui aan, we konden hem zo over de bergen aan zien komen.  Nog geen uur later begon het hard te regen en te onweren. Met ons luifeltje zaten we te schuilen voor het weer, na een uurtje was het weer droog en konden we verder met onze dingen waaronder eten maken.  Gezien dat er morgen en overmorgen slecht weer aan kwam besloten we dat dit onze laatste dag in Arolla zou zijn , om onze trip te vervolgen naar Italie waar we nog een weekje zouden blijven. Vanavond zouden we beetje bij beetje alles in pakken en zo veel mogelijk in de auto opbergen zodat we morgen ochtend vroeg alleen de tent hoefden te doen.
In begin van de avond zijn we nog eventjes met de hond een rondje gaan lopen voordat we vroeg ons mandje opzochten. Ook hier nam ik nog een paar laatste foto's van wat vlinders en de camping.
Bretons spikkeldikkopje / Pyrgus armoricanus

Woudparelmoervlinder / Melitaea diamina

Camping Arolla , met in het midden de blauw beige koepeltentje en onze licht blauwe auto.


vrijdag 11 mei 2018

ZUID FRANKRIJK , AUREILLE EN OMGEVING



Ook dit jaar weer was een bezoek aan het geweldig mooie gebied in de omgeving van Aureille geplant. Aureille ligt aan de voet van de Alpilles en je heb overal mooie wandelroutes die door het gehele gebied kruisen. De flora en fauna van de Alpilles is schitterend ,je krijg er geen genoeg van.
Overal waar je kijk zie en hoor je wat. Een paar dagen geleden was ik al alleen een keertje hier wezen kijken terwijl Annemieke bij het huisje bleef. Nu was de laatste dag van onze vakantie aangebroken dat we hier konden gaan vogelen. S'morgens vroeg zijn we hier naar toe gereden om samen onze heerlijke vakantie hier af te sluiten, want de volgende ochtend zaten we op de terug weg in de auto naar Nederland. Bij het betreden van het gebied hoorde we al diverse soorten zingen waaronder, Kleine Zwartkop, Provençaalse Grasmussen en een Bergfluiter. Eerder van de week had ik hier een Bergfluiter mooi op de foto gekregen.
Bergfluiter.
Bergfluiter.
Bergfluiter.


Heerlijk om dit soort vogels te zien, hier in de omgeving zijn ze algemeen maar bij ons zijn dit zeldzame soorten. Ook een vogelsoort die hier voor komt is de Iberische Klapekster en de Roodkopklauwier. Bij een vlakte konden we ook de Iberische Klapekster bijschrijven , zelfs twee stuks zagen we er. Dit koppeltje bleef wel op grote afstand van ons zitten. Met wat speurwerk zag Annemieke ook twee Wielewalen zitten in de struiken verder op, schitterend. Maar ook deze zaten net te ver weg voor wat plaatjes. Na dit moois besloten we de Alpilles te gaan bewandelen opzoek naar de Havikarend , een geweldige rover die hier broed en zich helemaal thuis voelt in deze bergen.
Onderweg hoorde ik Rode Patrijzen roepen en zingen, het duurde niet lang voordat we ze zagen . Het mannetje zat te roepen op het hekwerk en het vrouwtje liep op het veldje. Gelukkig konden we nog net wat plaatjes maken voordat ze er snel van door gingen.
Rode Patrijs.
Rode Patrijs.


Op een moment zei Annemieke ,een hagedis. Uit mijn ooghoek zag ik de groene rakker langs de vegetatie schieten. Deze geweldige grote Westelijke Smaragd Hagedis bleef gelukkig eventjes stil zitten en kon hier een paar plaatjes van maken, helaas stond mijn overbelichting aan en waren de foto's wat te licht. Thuis heb ik toch een foto nog wat beter gekregen met de belichting.
Westelijke Smaragd Hagedis.


Wat een scherpe oogjes heeft ze toch ,echt top, want niet alleen deze soort scoorde ze. De gehele ochtend zag ze de soorten eerder dan ik, maar het waren ook niet de minste soorten.
Tijdens wat rust onder een boom, konden we overzicht houden over het gebied. Zo konden we nog schitterende soorten bij schrijven zoals diverse Zwarte Wouwen, een grote groep met Wespendieven en een gave Aasgier. Van deze soorten konden we beide nog wat leuke plaatjes maken voordat ze op de termiek verdwenen.
Wespendief man.
Wespendief vrouw.
Zwarte Wouw.
Aasgier.


Wat een soorten lijst hebben we al opgebouwd hier deze ochtend. Na onze thee en hapje liepen we verder naar de berg. Onderweg zagen we nog een groepje Bijeneters overvliegen en een zingende Hop in een kale boom. Maar opnieuw was Annemieke scherp en wees mij op de voorbij gelopen slang die op de grond lag te zonnen. Nog net zag ik de adder weg kruipen en kon alleen zijn staart fotograferen. Balen maar heb hem toch gezien wat het belangrijkste is. We hebben nog geen twee minuten gelopen tot ze weer zei, rover. En ja hoor daar vloog een grote rover.  Dit maal was het de soort waar het gebied bekend om is, de Havikarend. We konden hem zeer goed zien, en maakte wat foto's ondanks dat het met tegenlicht was. Eerder deze week hadden we ze ook al gezien bij het Massif des Alpilles waar een koppel broed, hier broed het andere koppel van de Alpilles.
Wat een mooie soort, afgelopen zagen we ze ook al, maar nu hadden we ook gehoopt om ze te zien en ja hoor dat is gelukt.
Havikarend.



Maar we waren er nog niet, want na deze geweldige soort vond Annemieke nog geen honderd meter verderop de Knaller. Nog geneens bekomen van de Havikarend kwam ze opnieuw met een soort. Een roep, rover!! En ja hoor scherp dat ze was , boven de berg rug zagen we een zeer grote rover vliegen. door de afstand pakte we onze telescopen en richte die op de vogel. Bam, een knaller van een soort. we konden deze vogel al snel bestempelen als een tweede jaars Steenarend. Wat een mega soort voor deze omgeving en onze vakantie. Nu konden we hem gaaf zien cirkelen hoog boven de Alpilles, in vergelijking met die van de Saint Victoire. Dit was de bekroning van onze ochtend en onze afsluiting van onze top vakantie in zuid Frankrijk. Helaas schroefde de vogel steeds meer op en verdween uitzicht. Gelukkig konden we nog wat plaatjes maken waarop je de kenmerken goed kon zien.
Steenarend.


Met deze knaller hebben we al soorten rovers van de omgeving en ons lijstje gezien. Deze Steenarend was wel de verrassing van de vakantie , want deze rover hadden wij hier niet verwacht. We waren wel opzoek geweest naar de rover bij de Mont Ventoux, Gorges de Nesque en bij de Saint Victoire waar we hem wel zagen maar te kort en nog verder weg. Deze vakantie gaat weer de boeken in.
We gaan hier zeker nog terug komen want opnieuw zijn er nog dingen die we graag nog willen zien of herbeleven.
Overzicht foto van het gebied bij Aureille waar de Havikarend zich thuis voelt.